قیمتها و نام پلنها عوض میشوند. منطقِ این فصل پایدار است — تفاوت اشتراک و پرداخت بهمصرف، و روشِ برآورد — ولی هر عددی که میبینی باید از منبع اصلی چک شود. همهی ارقام این فصل در همانجا قابل بررسیاند: claude.com/pricing (پلنها) و مستندات قیمت API. خودِ آن صفحه هم میگوید قیمتها ممکن است تغییر کنند.
ارقام این فصل در تاریخ ۱۴۰۵/۰۵/۰۵ از منبع اصلی خوانده شدهاند.
اشتراک در برابر پرداخت بهمصرف
دو راهِ پرداخت وجود دارد و فرقشان اساسی است:
- اشتراک — ماهانه مبلغ ثابتی میدهی و در سقفِ مشخصی آزاد استفاده میکنی. هزینهات قابل پیشبینی است؛ اگر زیاد کار کنی به سقف میخوری و باید صبر کنی. (خودِ صفحهی قیمت هم تصریح میکند «usage limits apply».)
- پرداخت بهمصرف (API) — بهاندازهی آنچه مصرف کردی پول میدهی، بر حسب token. سقفی نداری، ولی هزینهات قابل پیشبینی نیست — و همین است که خطرناکش میکند.
بهخاطر بسپار اشتراک سقف دارد ولی صورتحساب غافلگیرکننده ندارد؛ API سقف ندارد ولی میتواند غافلگیرت کند. برای یادگیری و کار روزمره، اشتراک تقریباً همیشه انتخاب درست است — چون بدترین حالتش «امروز باید صبر کنی» است، نه «صورتحساب سهبرابر شد».
و ارقامِ روز (که باید چکشان کنی):
- Free — صفر دلار.
- Pro — ماهانه ۲۰ دلار، یا ۱۷ دلار اگر سالانه بگیری.
- Max — از ۱۰۰ دلار به بالا، در دو سطح: ۵ برابر و ۲۰ برابرِ مصرفِ Pro.
- Team — بهازای هر نفر ماهانه ۲۵ دلار، یا ۲۰ دلار سالانه.
و دربارهی دسترسی و پرداخت از ایران: این بحث جای خودش را دارد و در فصل ۰.۷ آمده، چون منطقش با قیمت فرق میکند — دو مانع جدا هستند. این فصل فقط دربارهی عدد است، نه دربارهی راهِ پرداخت.
کف پلن برای کار راحت
«راحت» یعنی وسط کار به سقف نخوری و مجبور نشوی فکرت را قطع کنی. توصیهی عملی:
- برای دیدن و امتحانکردن — پلن رایگان کافی است. برای فصلهای M0 تا M2 که بیشترش فکر کردن و پرامپتنویسی است، همین بس است.
- کفِ کارِ جدی: Pro. از جایی که ایجنت شروع میکند به خواندن فایلها و کارِ چندمرحلهای (M3 به بعد)، مصرف چند برابر میشود — چون هر فایلی که میخواند وارد context میشود (فصل ۱.۳.۲) و context همان چیزی است که پول میگیرد.
- Max وقتی که روزانه ساعتها کار میکنی، یا روی پروژههای بزرگ با فایلهای زیاد. اگر مکرراً به سقف Pro میخوری، این علامتش است — نه حدسوگمان.
و یک قاعدهی خرید که پول را هدر نمیدهد: از پایین شروع کن و وقتی واقعاً به سقف خوردی برو بالاتر. برعکسش — خریدنِ پلن بزرگ «برای اینکه کم نیاورم» — همان ضدالگوی سرورِ فصل ۷.۲ است.
برآورد ماهانه برای سه سطح مصرف
حالا عدد. ولی نه بهعنوان ادعا — با محاسبهی باز، تا خودت بتوانی بشماری و اگر فرضم با تو نمیخواند، عوضش کنی.
سه چیزی که برای حسابکردن لازم است:
- token چیست: مستندات میگویند ۱ token تقریباً ۴ کاراکتر انگلیسی یا ۰.۷۵ کلمه است — و صریحاً میگویند این عدد به زبان بستگی دارد. پس برای فارسی این تقریب را دقیق فرض نکن؛ اگر عدد دقیق میخواهی باید شمرده شود، نه تخمین زده.
- قیمت بهازای هر یک میلیون token (ورودی / خروجی): Haiku ۴.۵ یک و پنج دلار · Sonnet ۵ دو و ده دلار · Opus ۵ پنج و بیستوپنج دلار.
- خروجی چند برابر ورودی گرانتر است — در هر سه مدل، پنج برابر. این یکی از مهمترین اعدادِ این فصل است و فصل ۷.۷ رویش حساب میکند.
سه سطح، همه با Sonnet ۵ و بدون احتساب صرفهی cache (پس اینها سقفِ برآورد است، نه وسطش):
- سبک — حدود ۲۰ نشست در ماه، هر نشست ۳۰ هزار token ورودی و
۸ هزار خروجی.
ورودی: ۰.۶ میلیون × ۲ دلار = ۱.۲۰ دلار · خروجی: ۰.۱۶ میلیون × ۱۰ دلار = ۱.۶۰ دلار ← حدود ۳ دلار در ماه. - متوسط — حدود ۱۰۰ نشست، هر یک ۶۰ هزار ورودی و ۱۵ هزار
خروجی.
ورودی: ۶ میلیون × ۲ = ۱۲ دلار · خروجی: ۱.۵ میلیون × ۱۰ = ۱۵ دلار ← حدود ۲۷ دلار در ماه. - سنگین — حدود ۳۰۰ نشست، هر یک ۱۵۰ هزار ورودی و ۳۰ هزار
خروجی.
ورودی: ۴۵ میلیون × ۲ = ۹۰ دلار · خروجی: ۹ میلیون × ۱۰ = ۹۰ دلار ← حدود ۱۸۰ دلار در ماه.
و حالا نتیجهای که این سه عدد میدهند و از خودِ عددها مهمتر است:
- در سطح سبک، پرداخت بهمصرف ارزانتر از اشتراک است — ولی پلن رایگان از هر دو ارزانتر است.
- در سطح متوسط (۲۷ دلار)، اشتراک Pro (۲۰ دلار) ارزانتر و بیریسکتر است. این همان نقطهای است که بیشترِ خوانندههای این دوره در آن قرار میگیرند.
- در سطح سنگین (۱۸۰ دلار)، Max از API ارزانتر درمیآید.
یعنی در هر دو سرِ طیف، اشتراک برنده است و API فقط در حالتهای خاص (مصرف خیلی کم، یا نیازِ برنامهنویسیشده) منطقی است.
۱ — cache برآورد را پایین میآورد. اگر بخشی از context تکرار شود، خواندنش از cache فقط ۱۰ درصدِ قیمت ورودی است. در کارِ ابزارهای ایجنتی که مکرراً همان فایلها را میبینند، این تفاوت جدی است — پس عددهای بالا سقفاند.
۲ — و یک چیز که بالا میبردش: مدلهای نسل ۴.۷ و بعد از آن tokenizer تازهای دارند که برای همان متن حدود ۳۰٪ token بیشتر تولید میکند. این در قیمتِ هر token دیده نمیشود ولی در صورتحساب دیده میشود — و کمتر کسی میداندش.
برگهی محاسبهی خودت
حالا با فرضهای خودت حساب کن، نه فرضهای من. (همین برگه با روشِ چهارقدمیاش در ضمیمهی راهنمای هزینه هم هست — برای وقتی که فقط برگه را میخواهی، بدون کل فصل.)
- در ماه چند بار جدی با ایجنت کار میکنی؟ ____ بار
- هر بار حدوداً چند دقیقه؟ ____ دقیقه
- در کارت فایل هم خوانده میشود، یا فقط گفتوگو است؟ (فایل، مصرف را چند برابر میکند) ____
- بر اساس سه سطح بالا، به کدام نزدیکتری؟ ____
- پس پلن من ____ است و ماهانه حدود ____ میپردازم.
و قدم آخر که مهمترین است: بعد از یک ماه برگرد و عددِ واقعی را با این برآورد مقایسه کن. این همان عادتِ حدسزدنِ فصل ۵.۵.۴ است، این بار روی پول — و اگر خیلی دور بود، یعنی چیزی در مصرفت هست که نمیدیدی.
تمرین (فکری)
برگهی بخش ۷.۶.۴ را پر کن و جملهی آخرش را کامل بنویس: «پلن من ــــ است و ماهانه حدود ــــ میپردازم.»
و بعد یک قدم فراتر: عددهای بخش ۷.۶.۳ را با فرضهای خودت بازحساب کن — اگر مدلِ ارزانتری استفاده کنی چه میشود؟
پاسخنامه — یک بازحساب، و درسی که از خودِ عدد مهمتر است
سطح متوسط با Haiku ۴.۵ بهجای Sonnet ۵:
ورودی: ۶ میلیون × ۱ دلار = ۶ دلار · خروجی: ۱.۵ میلیون × ۵ دلار = ۷.۵ دلار ← حدود ۱۳.۵ دلار، یعنی نصفِ ۲۷ دلار.
ولی این نصفشدن رایگان نیست، و همین درسِ اصلی است. مستندات خودشان توصیه میکنند Haiku برای کارهای ساده، Sonnet برای بیشترِ کارهای واقعی، و Opus برای استدلال پیچیده. اگر کارت به Sonnet نیاز دارد و با Haiku انجامش بدهی، صرفهی ۱۳ دلاریات را با وقتی که برای اصلاح خروجی میگذاری پس میدهی — و اگر خروجیِ ضعیف را راستیآزمایی نکنی (M4)، با چیزی گرانتر از پول.
و درسی که از عدد مهمتر است: این تمرین از تو خواست خودت ضرب کنی، به یک دلیل — اگر بتوانی هزینهی یک کار را تخمین بزنی، دیگر از هزینه نمیترسی. ترس از صورتحساب تقریباً همیشه از ندانستنِ مقیاس میآید، نه از گرانی. کسی که میداند یک کار حدود «چند سنت» است و کدام کار «چند دلار»، تصمیمهای آزادتری میگیرد.