از اینجا شروع کن

این جزوه دو جور خواننده دارد، و مسیرشان فرق می‌کند. اول ببین کدامی — بعد فقط همان تکه را بخوان و برو سرِ کار.

یعنی کسی برایت کلاس نگذاشته و خودت با جزوه جلو می‌روی. مسیرت این است:

• از M0 شروع کن و به ترتیب برو. شماره‌ها تصادفی نیستند؛ هر ماژول روی قبلی می‌نشیند. فصل ۰.۴ همان اول می‌گوید چطور از خودِ جزوه استفاده کنی — جدی بگیرش.
• ریتم پیشنهادی: هفته‌ای یک ماژول. تندتر هم می‌شود، ولی تمرین‌ها را نپر — یادگیریِ این دوره در تمرین‌هاست، نه در خواندن.
• دو فصل را همان هفته‌ی اول انجام بده، حتی اگر بقیه را نخوانده‌ای: فصل ۰.۹ (زمین بازی امن) و فصل ۰.۱۱ (بک‌لاگ). همه‌ی راهِ بعدی به این دو تکیه می‌کند.
• فصل‌های «مرجع» را رد کن تا وقتی لازمشان شوی — برای خواندنِ پشت سر هم نوشته نشده‌اند.

یعنی مدرسی داری و جلسه‌ها را با او جلو می‌روی. آن‌وقت نقش جزوه عوض می‌شود:

• جزوه بعد از جلسه است، نه قبلش. در جلسه گوش بده و کار کن؛ بعدش فصل‌های همان جلسه را بخوان تا چیزهایی که رد شد جا بیفتد.
• تمرین‌ها خانه‌ی توست. کلاس نشان می‌دهد؛ تمرین می‌سازد. چک‌لیستِ آخر هر فصل را واقعاً تیک بزن — حس‌کردنِ «بلدم» با بلدبودن فرق دارد و چک‌لیست همین فرق را نشان می‌دهد.
• و اگر جلسه‌ای را از دست دادی، فصل‌های همان ماژول جایگزینِ کاملی هستند — جزوه طوری نوشته شده که بدون مدرس هم بایستد.

راه سوم هم هست: دوره را نمی‌خوانی، جواب می‌خواهی. برای همین ساخته شده:

• جستجوی صفحه‌ی اول تا سطح بخش‌ها می‌گردد و تکه‌ی متن را نشانت می‌دهد.
• واژه‌نامه هر اصطلاح را در یک جمله می‌گوید و به درسِ کاملش لینک می‌دهد.
• واژه‌نامه‌ی خطاها برای وقتی است که پیام خطای انگلیسی جلویت است و نمی‌دانی از کجا شروع کنی.
• و اگر می‌خواهی فقط بدانی این دنیا چیست و به کارت می‌آید یا نه: M0 تا M2 را بخوان و همان‌جا تصمیم بگیر.

به‌خاطر بسپار این جزوه برای «خواندنِ کامل» طراحی نشده — برای «برگشتن» طراحی شده. یک بار مسیرش را برو، بعد هر وقت گیر کردی برگرد به همان فصل. شماره‌ی فصل‌ها ثابت است، دقیقاً برای همین.