اگر تنها میخوانی
ترتیب را رعایت کن و پشت سر هم برو. سرعت پیشنهادی: یک ماژول در هفته، نه بیشتر. نه بهخاطر سختیاش — بهخاطر اینکه بین دو جلسه باید روی کار خودت امتحانش کنی، وگرنه فقط خواندهای.
هر فصل تخمین زمان دارد (بالای همین صفحه، کنار شماره). آن تخمین فقط خواندن است؛ تمرین جداست و معمولاً همانقدر یا بیشتر طول میکشد.
اگر وسط فصلی گیر کردی و حس کردی چیزی جا افتاده، احتمالاً واقعاً جا افتاده — به فصل قبلی برگرد. فصلها روی هم سوارند و هیچکدام از صفر شروع نمیکند.
اگر در کلاس هستی
جزوه جای مدرس را نمیگیرد و برعکسش هم درست است. در جلسه چیزی میبینی که در متن نیست — دمو، سؤال بقیه، و جاهایی که کار خراب میشود. متن هم چیزی دارد که در جلسه نمیگنجد.
پیشنهاد عملی: قبل از جلسه فقط «در یک نگاه» فصل را بخوان تا بدانی بحث کجاست. بعد از جلسه کاملش را بخوان و تمرین را انجام بده. وسط جلسه یادداشتبرداری از روی اسلاید لازم نیست — همهاش اینجا هست.
فصلهایی که برچسب مرجع دارند (مثل همین فصل) معمولاً در جلسه تدریس نمیشوند. برای وقتیاند که دنبال چیز مشخصی میگردی.
شمارهی ارجاع، جستجو، و اصطلاحها
شمارهی ارجاع. هر فصل یک شماره دارد (مثل ۰.۴) و هر بخشِ داخلش یک شمارهی سهتکهای (مثل ۰.۴.۳ — همین بخشی که داری میخوانی). این شمارهها هیچوقت عوض نمیشوند، حتی اگر عنوان فصل بعداً بازنویسی شود. پس میشود در یادداشتهای خودت به «۰.۴.۳» ارجاع بدهی و شش ماه بعد هم پیدایش کنی.
هر جا در متن به فصل دیگری اشاره شود، اگر آن فصل نوشته شده باشد، خودِ اشاره قابلکلیک است و مستقیم میبردت همانجا.
جستجو. بالای صفحهی خانه یک باکس جستجو هست، و مهمترین خاصیتش این است که لازم نیست دقیق تایپ کنی. ی و ک عربی، نیمفاصله، اعراب و ارقام فارسی همه یکسان حساب میشوند. یعنی «مرجوعي» با ی عربی همان «مرجوعی» را پیدا میکند، و «0.2» همان «۰.۲» را.
نتیجهی جستجو فقط اسم فصل نیست: میگوید در کدام بخش پیدا شد و تکهی متنِ اطرافش را نشان میدهد، تا قبل از بازکردن بفهمی همانی است که میخواستی یا نه.
اصطلاحها. کلمههایی که رنگی و کادردارند اصطلاحاند. موس را رویشان نگه داری (یا روی موبایل لمسشان کنی) توضیح کوتاهشان میآید. هر اصطلاح در کل دوره یک نام ثابت دارد — عمداً، تا در مقیاس ۲۵۰ درس فکر نکنی سه چیز مختلف است.
تیک پیشرفت و تخمین زمان
ته هر فصل یک تیک «این فصل را تمام کردم» هست، و تمرینها چکلیست دارند. هر دو در مرورگر خودت ذخیره میشوند و در صفحهی خانه هم دیده میشوند.
دو چیز را بدان: اگر مرورگر یا دستگاه را عوض کنی، تیکها نمیآیند — چون جایی جز مرورگر خودت ذخیره نمیشوند. و تیکزدن برای کسی گزارش نمیشود؛ برای خودت است که بدانی کجا بودی.
بالای هر فصل هم یک نوار هست که میگوید کجای کل مسیری — مثلاً «فصل ۴ از ۶۶». این پیشرفتِ تمرینها نیست، موقعیتِ فصل در دوره است.
وقتی گم شدی، از کجا شروع کن
سه راه، به ترتیبِ سرعت:
- جستجو — اگر کلمهای از آن چیز یادت هست. سریعترین راه.
- فهرست خانه — اگر نمیدانی چه کلمهای بزنی ولی میدانی حدوداً کدام مرحله بود. ماژولها باز و بسته میشوند و زیر هر فصل یک خط توضیح هست.
- برگشت به فصل قبلی — اگر یک مفهوم را نمیفهمی. تقریباً همیشه جوابش در فصلی است که ازش رد شدهای.
- و ضمائم — تهِ فهرستِ خانه. برای اصطلاحِ فراموششده واژهنامه، و برای پیدا کردنِ مسیر از اینجا شروع کن.
index.html را دابلکلیک کن — جستجو، تیکها و همهی لینکهای داخلی
سرِ جایشاناند. فقط لینکهای بیرونی (بخش «برای عمق بیشتر») اینترنت میخواهند.
تمرین (ساختنی)
یک اصطلاح را پیدا کن و از آنجا به درسش برو. برو به صفحهی
خانه و در باکس جستجو بنویس context. نتیجه را نگاه کن: در کدام
فصل و کدام بخش پیدا شد؟ رویش کلیک کن و ببین مستقیم کجا میبردت.
بعد همین را با غلط امتحان کن: بنویس 0.2
با رقم لاتین بهجای ۰.۲. باید همان فصل را پیدا کند.
پاسخنامه — چه چیزی باید دیده باشی
جستجوی context باید فصلی را بیاورد که این اصطلاح در آن آمده،
با نام بخش و تکهای از متن که خود کلمه در آن هایلایت شده. کلیک روی نتیجه
مستقیم همان بخش را باز میکند.
اگر چیزی پیدا نشد، یعنی آن فصل هنوز در فهرست هست ولی متنش را نخواندهای — جستجو فقط داخل فصلهایی میگردد که بازشان میکنی، نه داخل عنوانها.
و اگر 0.2 با رقم لاتین جواب داد، یعنی یکسانسازی
کار میکند — همان چیزی که باعث میشود لازم نباشد دقیق تایپ کنی.